Saturday, November 28, 2009

Basé Bulang

Salamun 'alaikum.
Arai ikak nakanku nerimé cicin tandé. Alap niaaan badu disiuk. Kené galéla, baik dgn serekai, baik ngan solék éh. Memang alap nian, bukan ketakap alap béh

Badu baé majlis to kami nyambut pulé arai jadi Abang, Ton, Indy, Ain, Adik, & Abangcik. Oi, benam sekali. Ramai na. Hah? Nyanyi lagu Happy Birthday? Ape sué to? Kami nyanyi lagu Allah Selamatkan Kami, kan mitu. Udémna kek éh pulé dué kilo baé, mbak palak. Dié genap... mbak mané? Dié ngapéla, dikit surang. Aku dapat nyilat ising éh ta la arokla. Baéhkéla.

La soré dikit te, wang yg barayak la ondor paroh, kami pulé dudukla adik-badik ngeluo cerité lamé. Apé lagi ngakagla tetawé ngakar, adé yg ngégér. Aku pulé masé kak memang dang muat lan yg adé kené mengené ngan uang Bengkulu kité, banyakla tapan betanyé. Bilé adé kosa katé yg asék-asék dié kené na memasing nekar-nekar ngécék nyé yg betul. Pacak wang, pacak ku? Pesaianku aku betul. Lawan pat palak ngécék aku silap. Tecabar jugékla.

Dié ngapé, kécékku, aku nak muat blog nguné basé Bengkulu Bulang, bukan basé Serawai, basé 'nido' na aku dié pacak. Aku nalak-nalak blog bebasé Bulang, jadak ada yg nguné basé Bulang galé. Yg adé na capur aduk roman pecal. Kalu roman tu mbokla aku mulo ké kudai nulis blog. Mon mujur adé wang dapat nulung. Nak nyéngok roman mané, kan. Ngot sikak kudai. Ngot betemu lagi.
*******
Salamun 'alaikum.
Hari ini anak saudaraku bertunang. Cantik sungguh setelah didandan. Semuanya padan. Dari pakaian hinggalah ke solekannya. Memang cantik sungguh, bukan perasan saja.

Usai majlis kami menyambut hari jadi Abang, Ton, Indy, Ain, Adik, & Abangcik. Hui, enam orang sekali. Ramai tu. Hah? Nyanyi lagu Happy Birthday? Ape benda tu? Kami bernyanyi lagu Allah Selamatkan Kami, gitukan? Tapi keknya pula dua kilo saja, sebesar kepala. Tak cukup… macam mana? Tak apalah sikit sorang. Aku dapat menjilat isingnya dah senang hatilah. Hentam sajalah.

Setelah lega sedikit, tetamu pun dah ramai pulang, kami adik-beradik pun duduklah berkumpul mengimbas kembali cerita lama. Apa lagi mengekeklah ketawa, ada yg berdekah-dekah. Aku pula kebetulan memang sedang membuat kerja yg ada kena mengena dgn orang Bengkulu kita, banyaklah tempat batanya. Bila ada kosa kata yg rasa-rasa tak kena memasing bertengkar-tengkar mengatakan dia yg betul. Orang pandai aku pun pandai juga. Rasa-rasanya aku yg betul. Lawan empat kepala mengatakan aku tersilap. Tercabar jugalah.

Tak mengapa aku nak buat blog bahasa Bengkulu Bulang, bukan bahasa Serawai, bahasa 'nido' tu aku tak arif. Aku mencari-cari blog berbahasa Bulang, tiada yg menggunakan bahasa Bulang keseluruhannya. Yg ada itu pun campur aduk macam pecal. Kalu begitu biarlah aku mulakan dulu menulis blog. Jika nasib baik ada orang yg dapat membantu. Nak tengok macam mana, kan. Hingga di sini dulu. Hingga bertemu lagi.

No comments:

Post a Comment